Տեղեկանքը Հայաստանի Հանրապետությունում ներկայացնելու համար տրամադրում են ՆԳՆ ոստիկանության տարածքային բաժինները, իսկ օտարերկրյա պետություններում ներկայացնելու համար՝ Արտաքին գործերի նախարարությունը կամ օտարերկրյա պետություններում գործող Հայաստանի Հանրապետության դիվանագիտական ներկայացուցչությունները և հյուպատոսական հիմնարկները։

Իրավախախտումների կամ արտակարգ պատահարների վերաբերյալ քաղաքացին հաղորդում կարող է ներկայացնել՝ զանգահարելով ՆԳՆ օպերատիվ կառավարման կենտրոնի 112 հեռախոսահամարին, 102@police.am էլեկտրոնային փոստին հաղորդագրություն ուղարկելով, ինչպես նաև ՆԳՆ ստորաբաժանումներ մոտենալով։

Ոստիկանությունում ծառայության անցնելու կարգը և պայմանները սահմանված են «Ոստիկանությունում ծառայության մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածում:

Ոստիկանությունում ծառայության կարող է անցնել Հայաստանի Հանրապետության 18 տարին լրացած (բացառությամբ՝ Լիազոր մարմնի ուսումնական հաստատության իգական սեռի դիմորդների) այն քաղաքացին, որը՝

• անցել է պարտադիր զինվորական ծառայություն (բացառությամբ իգական սեռի քաղաքացիների և «Զինվորական ծառայության և զինծառայողի կարգավիճակի մասին» օրենքով սահմանված կարգով զինվորական ծառայությունից ազատվելու դեպքերի),
• տիրապետում է հայերենին և անձնական հատկանիշներով, գործնական կարողություններով, կրթությամբ, ֆիզիկական պատրաստականությամբ և առողջական վիճակով կարող է կատարել ոստիկանության գործառույթները:

ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայություն ընդունվելու համար փաստաթղթերն ընդունվում են «ՀՀ ՆԳՆ կրթահամալիր» ՊՈԱԿ-ում (հասցե՝ ք. Երևան, Ծովակալ Իսակովի պողոտա 29)՝ նախապես հայտարարված մրցույթի շրջանակում: Ընդունելության ընթացակարգի և պայմանների մասին մանրամասն տեղեկատվություն առկա է «ՀՀ ՆԳՆ կրթահամալիր» ՊՈԱԿ-ի պաշտոնական (edupolice.am) էլեկտրոնային կայքում:    

«Ոստիկանությունում ծառայության մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Ոստիկանությունում ծառայության կարող է անցնել Հայաստանի Հանրապետության 18 տարին լրացած այն քաղաքացին, որն անցել է պարտադիր զինվորական ծառայություն (բացառությամբ՝ իգական սեռի քաղաքացիների և «Զինվորական ծառայության և զինծառայողի կարգավիճակի մասին» օրենքով սահմանված կարգով զինվորական ծառայությունից ազատվելու դեպքերի)։

Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի չհանդիսացող անձը Ոստիկանությունում ծառայության անցնել չի կարող։

Ոստիկանության ծառայողը, բացառությամբ բարձրագույն խմբի պաշտոն զբաղեցնող ծառայողի, կարող է միաժամանակ լինել այլ պետության քաղաքացի:

Ոստիկանությունում ծառայության անցնելու համար ֆիզիկական պատրաստականության, առողջական վիճակի հետ կապված պահանջները սահմանված են ՀՀ ներքին գործերի նախարարի 2025 թվականի դեկտեմբերի 5-ի N 8-Ն հրամանով: 

Ընտանեկան և կենցաղային բռնության տեսակներն են`

• ֆիզիկական բռնություն` անձի կամքին հակառակ` ֆիզիկական բնույթի արարքը, ներառյալ` բժշկական, այդ թվում` հոգեբուժական բնույթի միջամտությունների ենթարկվելուն պարտադրելը, բժշկական օգնություն ստանալուց զրկելը կամ նման օգնությանը խոչընդոտելը, ֆիզիկական ցավ պատճառելը, ինչպես նաև ՀՀ Քրեական օրենսգրքի իմաստով` սպանությունը, առողջությանը ծանր, միջին ծանրության կամ թեթև վնաս պատճառելը, ազատությունից ապօրինի զրկելը, ֆիզիկական ներգործությունը, ֆիզիկական ուժեղ ցավ պատճառելը, վտանգի մեջ թողնելը, մարդուն առևանգելը, 
• սեռական բռնություն` անձի կամքին հակառակ սեքսուալ բնույթի գործողությունները, այդ թվում` անձի սեռական օրգաններին և մարմնի մասերին անցանկալի հպումները, անձին երրորդ անձի հետ սեքսուալ բնույթի գործողություններում ներգրավելը, կուսության ստուգումը, ինչպես նաև ՀՀ Քրեական օրենսգրքի իմաստով` սեռական ազատության և սեռական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված հանցագործությունները, 
• հոգեբանական բռնություն` անձին հոգեբանական ճնշում, հոգեկան տառապանք պատճառելը, ներառյալ` անձի ինքնագնահատականի և արժանապատվության պարբերաբար նվաստացումը, հարազատ երեխաների, ընկերների և հարազատների հետ շփումներն արգելելը կամ դրանք խոչընդոտելը, ինչպես նաև վերահսկողություն կիրառելը, ինքնավնասման կամ ինքնասպանության սպառնալիքով ճնշում գործադրելը, ֆիզիկական, տնտեսական բռնություն գործադրելու, տնային կենդանիներին վնասելու սպառնալիքը, դիտավորությամբ այնպիսի գործողություններ կատարելը, որոնք անձի մեջ հիմնավոր վախ են հարուցում իր կամ հարազատի կամ զուգընկերոջ կամ ընկերոջ կամ խնամքի տակ գտնվողի անվտանգության համար, ինչպես նաև ՀՀ Քրեական օրենսգրքի իմաստով` հոգեկան ներգործությունը կամ հոգեկան ուժեղ տառապանք պատճառելը, ինքնասպանության հասցնելը կամ հակելը, հղիության արհեստական ընդհատմանը (աբորտ կատարելուն) կամ ամլացմանը հարկադրելը, հետամտելը, 
• տնտեսական բռնություն` անձին հարկադրված նյութական կախվածության մեջ դնելը, նրան գոյության անհրաժեշտ միջոցներից (սննդից, հագուստից, կացարանից, դեղից, հիգիենիկ պարագաներից, օրենքով սահմանված նպաստից կամ կենսաթոշակից, այդ թվում` երեխայի համար տրամադրվող, աշխատավարձից և դրան հավասարեցված այլ վճարումներից) զրկելը, անձին սեփականության իրավունքով պատկանող կամ նրա կողմից տնօրինվող գույքը վնասելը, սեփականության կամ ընդհանուր սեփականության իրավունքով պատկանող գույքը տնօրինելու, տիրապետելու և օգտագործելու իրավունքները ոչ իրավաչափ սահմանափակելը, անձի կամքին հակառակ` նրան վարկային կամ ֆինանսական գործարքներում ներգրավելը, անձին սեփականության իրավունքով պատկանող միջոցները և գույքը կտակելուն կամ նվիրաբերելուն հարկադրելը, կրթություն ստանալու կամ աշխատանքի ընտրության ազատության իրավունքները սահմանափակելը, 
• ծնողի կամ օրինական այլ ներկայացուցչի կողմից երեխայի կեցությանն անհրաժեշտ նվազագույն պայմանները (սնունդ, հագուստ, կացարան, բժշկական օգնություն և սպասարկում, կրթություն), իսկ չափահաս աշխատունակ զավակների կողմից իրենց անաշխատունակ և կարիքավոր ծնողների կեցությանն անհրաժեշտ նվազագույն պայմանները (սնունդ, հագուստ, կացարան, բժշկական օգնություն և սպասարկում) դիտավորությամբ չբավարարելը, եթե ծնողը կամ օրինական ներկայացուցիչը կամ չափահաս աշխատունակ զավակները տիրապետում են պատշաճ տեղեկատվության և հնարավորությունների, և եթե համապատասխան ծառայությունները նրանց համար հասանելի են:

Ընտանեկան և կենցաղային բռնություն գործադրած անձ` ֆիզիկական անձ, որի նկատմամբ սույն օրենքով սահմանված կարգով կայացվել է նախազգուշացման, անհետաձգելի միջամտության կամ պաշտպանական որոշում։

Ընտանեկան և կենցաղային բռնության ենթարկված անձ` ֆիզիկական անձ (նաև ընտանիքի ներսում բռնությանը ականատես երեխան), որը, ըստ նախազգուշացման, անհետաձգելի միջամտության, պաշտպանական որոշման կամ դատարանի` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռի, տուժել է ընտանեկան և կենցաղային բռնությունից։

Ընտանեկան և կենցաղային բռնության ենթարկված անձանց պաշտպանության միջոցներն են`

• նախազգուշացումը,
• անհետաձգելի միջամտության որոշումը,
• պաշտպանական որոշումը:

Նախազգուշացումը կիրառվում է այն դեպքում, երբ ընտանեկան և կենցաղային բռնության դեպքը տեղի է ունեցել առաջին անգամ, առկա չէ հիմնավոր ենթադրություն բռնության կրկնվելու կամ շարունակման անմիջականորեն սպառնացող վտանգի մասին, և անհետաձգելի միջամտության հիմքերն առկա չեն: Նախազգուշացում կիրառելու մասին որոշումը ներառում է բռնության շարունակման կամ կրկնման դեպքում օրենքով նախատեսված պատասխանատվության միջոցների մասին իրազեկում:

Նախազգուշացում կիրառելու մասին որոշումը կարող է բողոքարկվել վերադասության կարգով` ընտանեկան և կենցաղային բռնություն գործադրած անձին հանձնելուց կամ դրա բովանդակությունը նրան հեռախոսակապի միջոցով պարզաբանելուց հետո` մեկամսյա ժամկետում, ինչպես նաև դատական կարգով` ՀՀ Վարչական դատավարության օրենսգրքով սահմանված ժամկետներում:

Եթե ընտանիքի մեկ անդամը, զուգընկերը, ընտանիքի նախկին անդամը կամ նախկին զուգընկերը մյուսի նկատմամբ բռնություն է կիրառել, և առկա է հիմնավոր ենթադրություն բռնության կրկնվելու կամ շարունակման անմիջականորեն սպառնացող վտանգի մասին, ապա ընտանիքի մյուս անդամի, զուգընկերոջ, ընտանիքի նախկին անդամի կամ նախկին զուգընկերոջ կյանքի և առողջության ապահովման նպատակով ոստիկանության իրավասու ծառայողն անհապաղ կայացնում է անհետաձգելի միջամտության որոշում: Անհետաձգելի միջամտության որոշում կարող է կայացվել նաև այն դեպքում, երբ նախազգուշացում ստանալուց հետո մեկ տարվա ընթացքում անձը կատարել է այնպիսի բռնի արարք, որը չի պարունակում հանցակազմի հատկանիշներ:

Անհետաձգելի միջամտության որոշման գործողության ժամկետը սահմանվում է 20-25 օր: 

Անհետաձգելի միջամտության որոշմամբ կարող են կիրառվել հետևյալ սահմանափակումները.

1) հարկադրել ընտանեկան և կենցաղային բռնություն գործադրած անձին անհապաղ հեռանալ ընտանեկան և կենցաղային բռնության ենթարկվածի բնակության տարածքից և արգելել այդտեղ նրա վերադարձը մինչև որոշմամբ սահմանված ժամկետի լրանալը, 

2) արգելել ընտանեկան և կենցաղային բռնություն գործադրած անձին այցելել իր հետ համատեղ բնակելի տարածքում չբնակվող` ընտանեկան և կենցաղային բռնության ենթարկվածին, իսկ անհրաժեշտության դեպքում` նաև նրա խնամքի տակ գտնվող անձանց` նրանց աշխատանքի, ուսման, հանգստի, բնակվելու կամ այլ վայրեր,

3) արգելել ընտանեկան և կենցաղային բռնություն գործադրած անձին այնպիսի հեռավորությունից ավելի մոտենալ բռնության ենթարկվածին (անհրաժեշտության դեպքում` նաև նրա խնամքի տակ գտնվող անձանց), որն ընտանեկան և կենցաղային բռնության ենթարկված անձի մեջ ողջամտորեն հիմնավոր վախ կհարուցի իր անձնական անվտանգությանը սպառնացող վտանգի մասին․ այս սահմանափակումը կիրառելիս սահմանվում է հեռավորության կոնկրետ չափը,

4) ընտանեկան և կենցաղային բռնություն գործադրած անձի տիրապետման տակ զենք լինելու դեպքում այն անհապաղ հանձնվում է որոշումը կայացրած ոստիկանության իրավասու ծառայողին,

5) արգելել ընտանեկան և կենցաղային բռնություն գործադրած անձին հեռախոսային, նամակագրական կամ կապի այլ միջոցներով հաղորդակցվել բռնության ենթարկվածի, իսկ անհրաժեշտության դեպքում` նաև նրա խնամքի տակ գտնվող անձանց հետ:

Անհետաձգելի միջամտության որոշման պահանջներն ընտանեկան և կենցաղային բռնություն գործադրած անձի կողմից չկատարելն առաջացնում է օրենքով նախատեսված պատասխանատվություն:

Անհետաձգելի միջամտության որոշումը կարող է բողոքարկվել վերադասության կարգով` ընտանեկան և կենցաղային բռնություն գործադրած անձին դրա մասին իրազեկելուց հետո հնգօրյա ժամկետում, ինչպես նաև դատական կարգով` ՀՀ Վարչական դատավարության օրենսգրքով սահմանված ժամկետներում: Վարչական բողոքը քննվում և դրա հիման վրա որոշում է կայացվում այն ստանալուց հետո` հնգօրյա ժամկետում: Անհետաձգելի միջամտության որոշման դեմ բողոք բերելը չի կասեցնում որոշման կատարումը: 

Պաշտպանական որոշման համար դատարան կարող է դիմել ընտանեկան և կենցաղային բռնության ենթարկված կամ ենթադրաբար ենթարկված անձը կամ նրա համաձայնությամբ` աջակցության կենտրոնը: Եթե ընտանեկան և կենցաղային բռնության ենթարկվածն անչափահաս կամ դատական կարգով անգործունակ կամ սահմանափակ գործունակ ճանաչված անձ է, ապա պաշտպանական որոշման համար դատարան կարող են դիմել նրա մերձավոր ազգականները, օրինական ներկայացուցիչը և խնամակալության ու հոգաբարձության մարմինը:

Պաշտպանական որոշումը կայացվում է 4-ից 12 ամիս ժամկետով և կարող է դատարանի որոշմամբ երկարաձգվել մինչև վեց ամիս ժամկետով:

Անչափահաս կամ անգործունակ անձի նկատմամբ անհետաձգելի միջամտության կամ պաշտպանական որոշումներ չեն կայացվում, կայացվում է միայն նախազգուշացում կիրառելու վերաբերյալ որոշում։

Ընտանեկան և կենցաղային բռնություն գործադրած անձը, որի նկատմամբ կայացվել է նախազգուշացման, անհետաձգելի միջամտության կամ պաշտպանական որոշում, ինչպես նաև ընտանեկան և կենցաղային բռնության հետ կապված հանցանքի համար դատվածություն ունեցող անձը ոստիկանության կողմից վերցվում է կանխարգելիչ հաշվառման:

Կանխարգելիչ հաշվառման վերցված անձը հանվում է հաշվառումից, եթե ընտանեկան և կենցաղային բռնության վերջին արարքից հետո` մեկ տարվա ընթացքում նրա նկատմամբ չի կայացվել նոր անհետաձգելի միջամտության կամ պաշտպանական որոշում կամ համապատասխան հանցագործության համար մեղադրական դատավճիռ։

Ոստիկանության իրավասու ծառայողը կանխարգելիչ հաշվառման շրջանակում ամիսը առնվազն մեկ հանդիպում է ունենում հաշվառման վերցված ու ընտանեկան և կենցաղային բռնության ենթարկված անձանց հետ և իրականացնում բացատրական աշխատանքներ:

Աջակցության կենտրոնը ընտանեկան և կենցաղային բռնության կամ ենթադրաբար ընտանեկան և կենցաղային բռնության ենթարկված անձանց, իսկ անհրաժեշտության դեպքում այդ անձանց ընտանիքների անդամներին սոցիալական աջակցություն տրամադրող կազմակերպություն է՝ հավաստագրված Աշխատանքի և սոցիալական ապահովման նախարարության կողմից։ Այն կազմակերպում է ընտանեկան և կենցաղային բռնության ենթարկվածներին անհատույց հոգեբանական ու իրավաբանական օգնություն և այլ անհրաժեշտ սոցիալական ծառայությունների տրամադրում։

Ապաստարանը (ընտանեկան և կենցաղային բռնության ենթարկված անձի հոգածության կենտրոն) ընտանեկան և կենցաղային բռնության ենթարկվածներին և նրանց խնամքի տակ գտնվող անձանց տրամադրվող անվտանգ ժամանակավոր կացարան է` հավաստագրված Աշխատանքի և սոցիալական ապահովման նախարարության կողմից, որտեղ շահառուները ստանում են ՀՀ օրենսդրությամբ նախատեսված սոցիալական ծառայություններ։

Շահառուները կարող են ապաստարանում տեղավորվել, եթե առկա է բռնության կրկնման կամ շարունակման վտանգի վերաբերյալ հիմնավոր ենթադրություն: 

Ապաստարանում չեն կարող տեղավորվել երեխաներ` առանց առնվազն մեկ ծնողի կամ այլ օրինական ներկայացուցչի: 

Հայաստանի Հանրապետությունում առավել տարածված են աշխատանքային և սեռական շահագործման դեպքերը: 
Թրաֆիքինգի զոհերին տրամադրվող աջակցությունն անվճար է։ Այն կարող է ներառել կացարանի տրամադրում, բնաիրային օգնություն, անհրաժեշտ փաստաթղթերի տրամադրում կամ վերականգնում, բժշկական օգնություն և սպասարկում, հոգեբանական օգնություն, խորհրդատվական օգնություն, իրավաբանական օգնություն, խնամքի տրամադրում, այդ թվում՝ համապատասխան հաստատությունում, թարգմանչական ծառայությունների մատուցում, հիմնական կրթության ապահովում, միջնակարգ կրթության կամ նախնական մասնագիտական (արհեստագործական) կրթության հասանելիության ապահովում, աշխատանքի ապահովում, անվտանգ վերադարձի կազմակերպում, միանվագ դրամական փոխհատուցում:

Զգուշանալ  կասկածելի  առաջարկներից, «արագ գումար» կամ «հեշտ աշխատանքի»  հայտարարություններից,  չհավատալ  առանց  որակավորման բարձր  վարձատրվող  աշխատանքի  խոստումներին,  ստուգել  կազմակերպության կամ գործատուի տվյալները, չտրամադրել գործատուին փաստաթղթերի բնօրինակները, որևէ կասկածելի իրավիճակում անմիջապես դիմել ոստիկանություն: Մինչև արտերկիր մեկնելը ճշտել տվյալ երկրում ՀՀ դիվանագիտական ներկայացուցչությունների, ինչպես նաև իրավապահ մարմինների հեռախոսահամարները:
Պայմանագրի առկայության դեպքում պահանջել դրա ձեր օրինակը, կարդալ մանրամասները՝ աշխատավարձ, ժամեր, բնակության պայմաններ, հնարավորության դեպքում խորհրդակցել իրավաբանի կամ փորձագետի հետ, տեղեկացնել հարազատներին աշխատանքի համար մեկնելու դեպքում, թե ուր և ում հետ եք մեկնում, ստուգել վիզայի և աշխատանքի թույլտվության իսկությունը: